BARIŞ BAYRAKLARI I. Birkaç çocuk gördüm Esmer ve kumraldılar. Sana benziyorlardı. Ellerinde beyaz bayraklar dalgalanıyordu. Gökyüzüne bakıyorlardı, Masum Ve güzeldiler. II. Seni gördüm ansızın, Çocuklara doğru yürüyordun. Bir anne gibi Güzel Ve mağrurdun. Bayrakları, Çocuklar yükselttikçe
yükselttiler. III. Uzaklaşınca yanından
ansızın, Beni çağırdın nedense… Titriyordun, Üzgün ve güzeldin. Tüm dünyanın annesi gibiydin; Uzaklaştıkça büyüyordun. BARIŞ PEYDA OLACAK I. Bir sabah Bir sevda yükselecek İkimizin arasında Ve kızıl ışıklarıyla Bir yıldız çizecek gökyüzünde. Eli kanlı katiller Vurmak isteyecek barış adına(?!) II: Ve o sabah Sevdalar vurulmayacak. Yeni filizler büyüyecek Kıraç topraklarda inadına. Ve gökyüzünde Sevgi parlayan yıldızlar üreyecek. III. Ve bir sabah sevdalım, Bir sevda peyda olacak Ülkemin topraklarında. Ve egemen olacak barış, Sevgi hüküm sürecek. Ve yasak sevdam faili firar olmayacak! BİR GÜN ŞAFAK SÖKECEK I. Ben bilirim Siyah ipek
saçlarınla Bir sabah Yine gelirsin. Nasıl, Neyle, Zorluklar demeden gelirsin. II. Ben bilirim Bir gün ölmeden
önce, Tutsak bile olsan Şafak sökmeden
gelirsin. BURJUVA AHLAKI Bir gün Saçlarına ak düştüğünde, -çok zaman sonra- Teslimiyetten arda
kalan anıları Hayal meyal hatırlayacaksın. Bize sevdayı çok
gören, Ayıplayan Ve yok eden ekâbirler; Bilseydin Ne sevdalar katletti. İçebildiğimiz damla
damla suyu Kıskananlar sevdalım, Tüm subaşlarını tuttular. |
ÖLÜMÜ BAYRAM SANDIM I. Kötülükleri
tanımadan önce Seni melek
sanmıştım; Işıl ışıl yanan Aydın, Apaydın bir insan. II. İnsandık Sevda çekerdik Acılar içerisinde, İnandık, uzun bir süre meleklere ezile
ezile. III. Kötülükleri görünce Ölümü bayram
sandım. Özlemle bekledim Bir bayram hediyesi
gibi. Gelmedi, yolu şaşırmıştı, Dolaşıyordu sinsi
sinsi. IV. Yanı başımda
gelinim sandım. İnandık, Acılar içinde Melek yüzlü güzele uzun süre. V. Ölüm korkusunda Gözlerin kızıl, Gözbebeklerin simsiyah. Gözlerinde okudum ölümü sevdalım. Sonunda anladım: Artık ölüm bile
yetmiyor! ELLERİ KAN İÇİNDE I. Zulümle kazandılar, Ve hükümran oldular. Ve kılıçlarını ellerinden düşürmediler hiç. II. Ve bir gün sevdalım, Kılıçla gidecekler utanç içinde. Ve adaletin hükümranlığında unutulacaklar. ÜLKEMİN TOPRAKLARINDA Biliyorum ki bir
gün, Gizlediğimiz bu
sevda açıklanacak, Ülkemin
insanlarına. Ve bir yükseliş
olacak Sevgi doruğunda günden güne. Artık sevgiyi
yasaklamak Tarihe karışacak Ülkemin
topraklarında. ÇOCUKLUK HASTALIĞI Düşüncelerinden soyutlamalı beni Yok edip yırtıp Tarihinden
silmelisin. Beyazlar içinde Düşlediğin
güzelliği, sevdamı Maceralar içinde Yıpratıp kirletmelisin. Bir çocukluk
hastalığı deyip; Sevdamı küçümseyip, satmalısın. Sana Bu yakışır
sevdalım(?!) KARANFİLLE
DÖNECEĞİM Döneceğim bir gün sevdalım. O gün, Havada uçacak karanfil kokuları Ve direnecek zora zeytin dalları Ve ufka yükselecek çırpınarak kanatlarını barış. Döneceğim o gün sevdalım. Bekle beni. YAŞAMAK DENİRSE Sen, Ben sevdalım Biz, Hepimiz Alabildiğince Üzüntülü Ve acılı Ve ağlamaklı Bir yaşantının içindeyiz. Yani ezik Ve yenik Ve alabildiğince Bir korkunun içinde -Yaşamak denirse buna- Yaşamaktayız. |
||||||
|
Bülent TEKİN |
|||||||
Şairler ve Şiirler || Anasayfa || Kültür-Sanat